Hoe een kopje koffie een leven veranderde…

PSW is trots op de medewerkers die jarenlang tot aan hun pensioen werken met de cliënten. Dit jaar nemen een aantal ‘oudgedienden’ afscheid.

Zij hebben PSW mee opgebouwd tot de organisatie die het vandaag de dag is. Graag blikken we met hen terug.

 

Deel 1: Mieke Coumans neemt na 28 jaar afscheid. 

 

Mieke Coumans zat in 1992 op de fiets om een arbeidsovereenkomst als koffiejuffrouw in de stad te gaan ondertekenen. Op de heenweg wipte ze even binnen bij activiteitencentrum (AC) Pappelhof voor een kopje koffie. “Ik was daar met veel plezier vrijwilliger. Eigenlijk wilde ik er graag werken, maar er waren geen banen. Tot die ochtend! Ik kon beginnen als ‘instellingshulp’ voor een zwangerschapsvervanging. Ik heb ter plekke mijn baan als koffiejuffrouw afgebeld. Het was voor mij het begin van een mooie tijd bij PSW.”

 

Zorghart

Als jong meisje ging haar hart al uit naar kwetsbare mensen. Mieke wilde iets voor hen betekenen. ”Toen ik zelf nog kind was, vond ik kinderen met het syndroom van Down interessant. Ik wilde ‘er later ook zo eentje’. Wist ik veel als kind. Toen ik een film zag over een doofstom meisje dat uiteindelijk haar naam kon uitspreken, stond mijn zorghart helemaal open. Totdat bleek dat je moest studeren om in de zorg te werken. Daar had ik destijds niet zoveel zin in, dus na de MULO pakte ik allerlei, vooral administratieve baantjes aan. Ik trouwde, kreeg kinderen, was gelukkig, maar de zorg bleef aan me trekken.”

 

Vertrouwen

“Het toenmalig hoofd van AC Pappelhof zag potentie in mij, ondanks dat ik geen diploma had. Daar ben ik nog dankbaar voor. Op basis van een ‘Melkert baan’ (een door de overheid gesubsidieerde werkervaringsplek) kon ik als invaller ervaring opdoen met alle cliënten, activiteiten en collega’s. Ik vond de cliënten en hoe de begeleiders met hen omgingen geweldig. Het zijn gewoon mensen zoals jij en ik, hoor ik me zelf nog denken. De bekendheid met en integratie van mensen met een verstandelijke beperking was in die tijd niet zo vanzelfsprekend als nu. Dat is een van de grote veranderingen die ik in 28 jaar meegemaakt heb. En waar PSW altijd sterk in is geweest: respect voor de eigenheid van de persoon, voor iedereen kijken wat iemand wil, wat haalbaar is, en dat het liefst midden in de maatschappij, tussen de mensen realiseren.”

 

Loopbaan

Mieke kreeg na 1 jaar een vaste aanstelling. Ze ging scholing volgen om door te groeien. “PSW bood toen al veel interne scholingen aan en ik wilde vooruit. Van instellingshulp ontwikkelde ik me tot assistent begeleider, begeleider en uiteindelijk persoonlijk begeleider. Enkele van mijn eerste cliënten als persoonlijk begeleider heb ik tot aan mijn pensioen begeleid. Ik heb het heerlijk gevonden met hen en hun familie te werken en hen in het leven te ondersteunen en vooruit te helpen. De laatste twee jaar heb ik een stapje terug gedaan. Fijn dat ook dat kan bij PSW. Ik wilde me de laatste jaren helemaal richten op het werken in de activiteit en het begeleiden van de cliënten.”

 

Computeractiviteit

Mieke Coumans stond aan de wieg van de computeractiviteiten van PSW. “In 1995 werd ik gevraagd om met een collega een computeractiviteit op te zetten. Destijds waren computers nog geen gemeengoed en zeker voor mensen met een beperking was er bijna niets. We mochten gaan kijken bij andere organisaties en scholing volgen. We begonnen met twee computers op een tafeltje in de kaarsenmakerij. Met vooral ontwikkelingsgerichte spelletjes op dvd’s. We hebben de computeractiviteit uitgebouwd tot een volwaardige, moderne activiteit waar veel cliënten vraag naar hebben en waar voor alle niveaus veel te doen en te leren is. De activiteit paste in de visie van PSW van ontwikkelingsgericht werken en om voor klanten te werken. Ik heb met de cliënten in 24 jaar ontelbaar veel kaarten, clubbladen, fotoboeken, flyers, enzovoorts gemaakt. Steeds vanuit de kernvraag: kan de cliënt hier iets van leren en iets aan bijdragen en kunnen we samen een volwassen, professioneel product maken? Want zo ben ik ook: wat je maakt, moet wel kwaliteit hebben! Je moet het zo maken als was het voor jezelf.”

 

Cirkel rond

Op 14 juni 2019 hield Mieke haar afscheidsreceptie en ging ze met pensioen. “Het was een mooi en gezellig afscheid vol waardering en warmte. Ik heb altijd gevoeld dat ik mocht werken, nooit dat het moest. Natuurlijk zijn er in 28 jaar perioden en voorvallen geweest die minder waren. Maar daar kon over gepraat worden en zijn we altijd uit gekomen. Ik heb PSW als een hele fijne werkgever ervaren en ben altijd met plezier naar mijn werk gekomen. Ik ga zeker terug komen als vrijwilliger, dat heb ik beloofd. Ik wil iets blijven doen voor mensen en me nuttig maken. Zo is de cirkel weer rond.”